Den Bosch - Trier 2008

Verslag van een stedenontmoeting

Het weekend van 6/7 september stond in het teken van vieren en afscheid. Gevierd werd het 40 jarig samenwerkingsverband tussen de steden ’s-Hertogenbosch en Trier. Afscheid werd genomen van een aantal prominente gezichten van BV Dubbel Zes

Na ’n lange soms wat chaotische voorbereiding was het op zaterdag 6 september zover. Onze vrienden uit Trier zouden het feest compleet maken. Voor de 3e keer een ontmoeting met ’n groep zangers en zangeressen uit Trier die door hun enthousiasme onze “muzikale”harten hadden gestolen.

Om 12.00 uur begon voor ’n aantal van ons al het muzikale gedeelte. Samen met het ’s-Hertogenbosch Gemengd Koor zongen we het lied Brabant van Guus Meeuwis. Dat was overigens pas twee weken geleden geopperd door het organiserend comité.

Daarna naar Hotel Mowenpick ( de Bossche vertaling laat ik even voor wat het is) om onze Duitse vrienden te ontvangen. Helaas. Zij ontvingen ons. Ze waren er al om 11.30 uur en behoorlijk uitgeslapen. De ontmoeting was hartverwarmend mooi. “Like old friends” Gezamenlijk inzingen met het altijd lastige Weit weit weg en het tevens wonderschone And so it goes van Billy Joel. Een goede uitvoering hebben we er in dat weekend niet echt van kunnen maken. Dat bleef weit weit weg von uns entfernt.

Maar niet getreurd. De beide concerten in de Grote Kerk waren geweldig. Dat onze vrienden zelfs een lied in het Nederlands hadden ingestudeerd met de overbekende tekst “Rode lippen moet je kussen” was ’n grote verrassing. Toch wel erg leuk omdat uit Duitse monden te horen. Na afloop van de korenontmoeting en een sobere maaltijd in Central daarna toch nog maar even de stad in gegaan. Bij de Uilenburg, in de Ridderstraat (bij Thieu Camel) en daarna op het terras van de Smidse werd er flink gezongen. Het enthousiasme van het terraspubliek was erg groot. Vooral bij de Smidse viel het enkele bezoekers op dat we in het Engels zongen. De oude jenever vloeide rijkelijk bij onze oosterburen, terwijl wij rustig aan de koffie bleven. Zo af en toe slaagde een van ons hen een glaasje jenever te ontfutselen. Een verder niet bij name te noemen lid van Dubbel Zes werd daar ’n beetje wild van in de kop zoals een bekend spreekwoord uit het oosten luidt.

Zo tegen 22.30 uur ging bij onze vrienden het lampje uit. De man met de hamer kwam langs en na een korte rit richting Hotel namen we voor de zaterdag afscheid. Volgend jaar iets meer uitslapen, geen concerten meer op zondag. Dan wordt de eerste 2 vast wel vervangen door een 0.

Niet gezeurd. De volgende dag een uitgeslapen samenzijn. De drank had geen zichtbare of hoorbare schade aangericht. Ook op zondag hebben beide ensembles goed gepresteerd. Voor een bescheiden aantal maar zeer enthousiast publiek hebben we beiden nog eens laten horen wat we in onze mars hebben. En dat is veel. Het kwam er dit keer op allebei de dagen uit.

En dan het afscheid. Twee prominente leden en twee wat minder prominent (sorry Frans en Ronald) namen afscheid. Je kon merken dat het met ieder van ons wat deed. Dank je wel Dominic en Henk voor jullie gedrevenheid, enthousiasme en hartverwarmende vriendschap van heel veel jaren zingen en ondersteunen in muziekcommissie en/of bestuur. Enkele markante personen en stemmen zullen we voortaan nog alleen maar in onze gedachten horen. Dat er toch nog voordelen zijn bleek uit het feit dat Oostenrijk en Curaçao nieuwe kansen bieden om andere podia te betreden.
Dat Frans stopte (achteraf bleek dat een vooropgezette act waar we allemaal toch mooi zijn ingetrapt ) was voor hem nog het moeilijkste. Met Ronald hebben we afscheid genomen van een bijzonder inspirerend muzikaal leider die ons naar een hoger niveau heeft getild. We hebben na ruim 40 jaar weer gemerkt wat het is om top te presteren.

Het tweede afscheid van onze vrienden van Contrapunto uit Trier was ouderwets. Het ging weer gepaard met drank ( hoe komt dat toch?) en vele lofuitingen aan elkaars adres. Gemeende en ontroerende woorden over en weer.
De schrijver dezes, inmiddels bekend als der Käse aus Holland, heeft met de “grote” Peter enkele oefenweekenden vastgelegd. Wij komen volgend jaar met een speciaal voor ons geschreven show op de bühne. De schrijvers gaan nog dit najaar aan de slag.

Cees van Hoof